Szkoła dla Rodziców

    • ŚCIEŻKA POMOCY

      PRZEMOC RÓWIEŚNICZA W SZKOLE

      • RODZIC

      Jeśli wiesz, że Twoje dziecko może doświadczać przemocy rówieśniczej - reaguj.

      Poniżej znajdziesz wskazówki i informacje co zrobić, żeby pomóc swojemu dziecku.

      Co musisz zrobić:

      • Porozmawiaj ze swoim dzieckiem — zachowaj spokój, unikajkrytyki i oceniania, okaż wsparcie i  zrozumienie.
      • Zadbaj o przyjazne, bezpieczne otoczenie rozmowy.
      • Podczas rozmowy poproś o opisanie sytuacji w tymzapytaj o konkretne informacje na temat zdarzenia: kto, kiedy, co się stało, jak często.
      • Zanotuj istotne szczegóły zdarzenia (datę, miejsce, osoby, które brały czynny i bierny udział, nazwij formę przemocy np. fizyczna, psychiczna, cyberprzemoc).
      • Zastosuj parafrazę w celu upewnienia się, że dobrze zrozumiałeś opisane przez dziecko okoliczności zdarzenia, np. „Czy dobrze rozumiem, że…”.

      Używaj wyrażeń: „rozumiem, że jest Ci ciężko”, „dziękuję, że dzielisz się tym ze mną”

       

      Tego nie rób:

      • Nie bagatelizuj problemu.Zwróć uwagę, że sytuacja, która w Twojej opinii wygląda na mało istotną, dla Twojego dziecka może stanowić największy problem.
      • Nie sugeruj dziecku konfrontacji zesprawcą/sprawcami.

      Unikaj wyrażeń.: „to tylko kłótnia”, „nie przejmuj się”, „to nie jest ważny problem”, „jak ja byłem/byłam młoda/młody to…”

       

      Gdy już pierwszą rozmowę masz za sobą, następnym krokiem, który musisz podjąć to skontaktowanie się ze szkołą i przedstawienie sytuacji:

      • wychowawcy klasy
      • pedagogowi/psychologowi szkolnemu
      • dyrektorowi szkoły (jeśli sytuacja jest poważna lub występuje brak reakcji ze strony kadry pedagogicznej)

       

       Co należy zrobić – krok po kroku:

      • Umów się na spotkanie z ww. osobami (telefonicznie lub mailowo).
      • Przedstawinformacje na temat incydentów- koncentrując się na faktach, unikając silnych emocji, starając się zachować spokojny ton wypowiedzi.
      • Poproś o podjęcie działań – szkoła ma obowiązek zareagować. Zgodnie z ustawą z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowedyrektor szkoły odpowiada za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki.

      Możesz też zwrócić się o:

      • Informację, na tematpodjętych przez szkołę działań w celu rozwiązania problemu przemocy rówieśniczej.
      • Zapewnienie dodatkowych środków bezpieczeństwa uczniowi/uczennicy i bieżące monitorowanie sytuacji w szkole.
      • W razie konieczności ustalenie planu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

       

      Monitoruj sytuację!
      Pozostań w stałym kontakcie ze szkołą – pozyskaj informacje o efektach podjętych działań.
      Dyskretnie obserwuj dziecko — jego zachowanie, samopoczucie, rozmawiaj o relacjach w klasie.
       

      Gdzie możesz poprosić o dodatkowe wsparcie dla dziecka?

      W razie koniecznościmożesz skorzystać z pomocy systemu opieki zdrowotnej:

      • Zespołów i Ośrodków Środowiskowej Pomocy Psychologicznej i  Psychoterapeutycznej dla Dzieci i Młodzieży -  I poziom referencyjny.

      W przypadku występowania niepokojących objawów związanych z problemami psychicznymi możesz skorzystać ze świadczeń w zakresie Zespołu lub Ośrodka środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży.

      Świadczenia przeznaczone są dla dzieci oraz młodzieży do 21 r.ż. kształcącej się w szkołach ponadpodstawowych do ich ukończenia (z zastrzeżeniem, że osoby poniżej 18 r.ż. muszą posiadać zgodę opiekuna prawnego na korzystanie ze świadczeń).

      W zespole lub ośrodku możesz skorzystać z następujących świadczeń:

      • porada psychologiczna diagnostyczna
      • porada psychologiczna
      • sesja psychoterapii indywidualnej
      • sesja psychoterapii rodzinnej
      • sesja psychoterapii grupowej
      • sesja wsparcia psychospołecznego
      • wizyta, porada domowa lub środowiskowa
      • wizyta osoby prowadzącej terapię środowiskową.

      Świadczenia realizowane są przez zespół specjalistów: psychologa, psychoterapeutę oraz terapeutę środowiskowego.

      Opieka w ramach I poziomu referencyjnego oparta jest przede wszystkim na realizacji świadczeń w środowisku. Z tego powodu zalecany jest wybór placówki jak najbliżej miejsca zamieszkania.

      Do świadczeń realizowanych w zakresie I poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.

      • Centrów Zdrowia Psychicznego - II poziom referencyjny.

      W przypadku potrzeby uzyskania porady lekarza psychiatry możesz skierować się do:

      • Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży - poradnia zdrowia psychicznego - w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci, realizowane są świadczenia ambulatoryjne przez lekarzy psychiatrów, psychologów oraz psychoterapeutów;
      • Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży –w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i na Oddziale dziennym psychiatrycznym rehabilitacyjnym dla dzieci, realizowane są odpowiednio świadczenia ambulatoryjne i dzienne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.

      Do świadczeń realizowanych w poradni zdrowia psychicznego dla dzieci w zakresie II poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.

      Bezpośredni link do mapy: www.czp.org.pl/mapa/.

      • Ośrodków Wysokospecjalistycznej Całodobowej Opieki Psychiatrycznej -  III  poziom referencyjny

      W ramach oddziału psychiatrycznego dla dzieci realizowane są świadczenia stacjonarne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.

      Do świadczeń realizowanych w zakresie III poziomu referencyjnego WYMAGANE JEST SKIEROWANIE.

      W stanie nagłego zagrożenia życia możesz zgłosić się do Ośrodka III poziomu referencyjnego (szpitala) bez skierowania.

      WYKAZ OŚRODKÓW I, II i III POZIOMU REFERENCYJNEGO

      https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/informacje-o-swiadczeniach/ochrony-zdrowia-psychicznego-dzieci-i-mlodziezy/

       

      W sytuacjach nagłych, gdy stan zdrowia dziecka wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, każdy jest zobowiązany do udzielenia pomocy przedmedycznej w zakresie posiadanych umiejętności oraz do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego[1].

      Ponadto możesz skorzystać z poniższych telefonów zaufania:

      Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka

      800 12 12 12

      Telefon Zaufania Dzieci i Młodzieży

      116 111

      Telefon Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę lub Linii Pomocy Pokrzywdzonym

      800 100 100

      lub

      222 309 900

      Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym

      800 70 2222

      Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych

      116 123

      Numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia

      112

       

      Brak reakcji szkoły / eskalacja przemocy
      Gdzie należy się zgłosić:

      • Kuratorium oświaty- w przypadku, gdy szkoła nie podejmuje skutecznych kroków, nawet na Twoją interwencję, aby zapobiec przemocy, należy skierować pismo do właściwego miejscowo kuratora oświaty, ze skargą lub wnioskiem o zbadanie sprawy i podjęcie stosownych działań w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego,
      • Rzecznik Praw Dziecka- podejmuje działania w związku z naruszeniem praw dziecka lub dobra dziecka. Zajmuje się przypadkami indywidualnymi, jeżeli wcześniej nie zostały rozwiązane we właściwy sposób, mimo że wykorzystano dostępne możliwości prawne. Dzieci i młodzież mogą również skorzystać z czatu na stronie Rzecznika Praw Dziecka: Link: czat.brpd.gov.pl 
      • Ośrodek pomocy społecznej, Policja/prokuratura/sąd rodzinny– jeśli przemoc ma charakterprzestępstwa (np. pobicie, groźby, znęcanie się fizyczne i/lub psychiczne, upowszechnianieinformacji na temat dziecka w Internecie bez jego zgody).

       

      DODATKOWE WSKAZÓWKI DLA RODZICA:
      Zapamiętaj, aby działać w interesie zdrowia fizycznego i psychicznego w tym bezpieczeństwa dziecka.
      Wspieraj dziecko w budowaniu asertywności, aby rozwijać jego umiejętności społeczne.

      Nie obciążaj dziecka odpowiedzialnością za to, że jest ofiarą sprawcy, osobą doznającą przemocy.

       

      [1]

      Art. 4 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. z 2021 r.
      poz. 2053).

       

      Scenariusz-latarka-rodzica-1-6a9e9de404dff 1 .pdf (4 MB)

      Zalacznik-nr-16-EBOOK-Sila-wiezi-rodzinnych-dla-rodzicow-dzieci-w-wieku-5-12-6a9e5fb7796a5 1 (1).pdf (6 MB)